Nagłe przypadki

Gdy boli ząb
Jeżeli ząb boli po lub podczas jedzenia słodkich pokarmów, to najprawdopodobniej rozwinęła się w nim próchnica. Jest to sygnał informujący o tym, że ząb ulega zniszczeniu. Należy zgłosić się do gabinetu gdzie próchnica zostanie usunięta. Takiego bólu nie należy bagatelizować, ponieważ nieleczona próchnica doprowadzi w konsekwencji do pojawienia się bólu samoistnego.
Gdy ząb zaczyna boleć sam, niezależnie od spożywania pokarmów, najpewniej doszło już do nieodwracalnych zmian zapalnych w miazdze zęba i należy leczyć go kanałowo (zobacz "wiedzieć więcej"). Branie środków przeciwbólowych, w tej sytuacji nie rozwiązuje problemu. Jeśli będziemy zwlekać z wizytą u dentysty bóle nasilą się, staną się dokuczliwe, szczególnie w nocy. W dalszej kolejności może pojawić się obrzęk.
Gdy pojawi się obrzęk
Obrzęk jest spowodowany rozprzestrzeniającym się stanem zapalnym w tkankach miękkich twarzy. Jego przyczyną najczęściej jest ząb, który nie został w porę wyleczony kanałowo. W zależności od stopnia zniszczenia zęba wymagać on będzie leczenia kanałowego lub usunięcia. Obrzękowi może towarzyszyć złe samopoczucie, gorączka oraz dreszcze. Jak najszybciej należy zgłosić się do dentysty.
Gdy ząb się złamie
Najczęściej złamaniom ulegają:

• zęby przednie dzieci w wyniku upadków podczas codziennych zabaw. Bardzo narażone są dzieci z wadą zgryzu polegającą na wychyleniu do przodu siekaczy
• zęby po leczeniu kanałowym ze względu na to, że:
    - zwykle mają znacznie zniszczoną przez próchnicę koronę, więc pozostałe ścianki zęba są cienkie i słabe.
    - Pozbawione są miazgi, która odżywia ząb - przez co jest bardziej kruchy.
    - Pozbawione są nerwu, przez co na taki osłabiony ząb wywieramy (całkiem nieświadomie) dużo większą siłę podczas jedzenia.
• zęby znacznie zniszczone przez próchnicę

Należy zgłosić się do gabinetu gdzie dentysta oceni czy ząb da się odbudować, czy złamanie dotyczy tylko korony zęba czy również jego korzenia. Od indywidualnego przypadku zależy dalsze postępowanie: odbudowa materiałem, odbudowa koroną protetyczną lub ekstrakcja zęba i uzupełnienie jego braku protezą ruchomą, mostem protetycznym (zacementowanym na zębach na stałe) lub implantem.
Gdy ząb stały ulegnie wybiciu
Jest to sytuacja, gdy ząb całkowicie wypadnie z zębodołu na skutek urazu. NIE KONIECZNIE OZNACZA TO UTRATĘ ZĘBA!!! Należy umieścić ząb w pojemniku z mlekiem, solą fizjologiczną lub ostatecznie z wodą. Bardzo dobre warunki do przetransportowania takiego zęba istnieją w jamie ustnej samego poszkodowanego, gdzie ślina zabezpiecza delikatne tkanki przyzębia przed uszkodzeniem. Nie wolno oczyszczać zęba z zanieczyszczeń czy dokonywać przy nim jakichkolwiek manipulacji. Bardzo ważne by zgłosić się do gabinetu jak najszybciej po to, by stomatolog mógł replantować ząb, czyli umieścić go ponownie w zębodole. Im dłuższy czas przebywania zęba poza zębodołem tym mniejsze szanse powodzenia zabiegu replantacji.
Gdy złamie się proteza
NIE NALEŻY DOKONYWAĆ ŻADNYCH NAPRAW SAMODZIELNIE. Nie wolno zaokrąglać brzegów odłamów-takie manipulacje utrudniają późniejsze prawidłowe złożenie protezy przez technika dentystycznego. Naprawy dokonuje się zwykle z dnia na dzień. Wymaga to pozostawienia na ten czas protezy w gabinecie.
Gdy proteza uwiera
Jeśli proteza jest nowa, należy zgłosić się do gabinetu w celu jej korekty. Bardzo ważnym jest by nie zwlekać z wizytą w gabinecie, gdyż rana w miejscu uciskanym będzie się powiększać i w konsekwencji dłużej goić. Jeżeli uwiera "stara" proteza to najczęściej jest to znak, iż należy wykonać nową protezę. Niemniej jednak nawet starą protezę można delikatnie podszlifować, aby możliwe było jej użytkowanie w czasie oczekiwania na nową. Oczywiście wszelkie korekty protezy powinny być wykonywane w gabinecie stomatologicznym.
Gdy odłamie się ząb od protezy
Nie należy przyklejać zęba samemu! Ogólnie dostępne kleje działają drażniąco na błonę śluzową jamy ustnej i mogą spowodować groźne powikłania. Tylko naprawa dokonana przez technika dentystycznego, po pobraniu przez stomatologa wycisku, jest bezpieczna dla zdrowia pacjenta.